Mienie przesiedlencze
Kwestie zwolnienia od należności celnych przywozowych rzeczy wchodzących w skład tzw. „mienia przesiedlenia”, przywożonych z państw trzecich (spoza obszaru Unii Europejskiej) na obszar celny Wspólnoty, regulują przepisy art. 2 – 10 rozporządzenia Rady (EWG) Nr. 918/83 z dnia 28 marca 1983 r.
Zwolnienie z należności celnych przysługiwać będzie osobą fizycznym, przenoszącym po nieprzerwanym okresie co najmniej 12 miesięcy swoje miejsce zamieszkania z państwa trzeciego na obszar celny Wspólnoty (np. do Polski). Zgodnie z ogólnymi zasadami określonymi w tych przepisach, zwolnieniu będą podlegały, za wyjątkiem szczególnie uzasadnionych przypadków, jedynie te rzeczy osobistego użytku, które były przez osobę przesiedlającą się używane w poprzednim miejscu stałego zamieszkania (np. USA) przez okres co najmniej 6 miesięcy do dnia, w którym osoba ta przestała zamieszkiwać w państwie trzecim (z powyższego warunku wyłączone są rzeczy przeznaczone do konsumpcji) oraz które zostaną przeznaczone do użytku w tym samym celu w nowym miejscu zamieszkania.
Mienie osobiste oznacza każde mienie przeznaczone na własny użytek zainteresowanych ( nie może być to mienie przeznaczone do prowadzenia działalności gospodarczej!) osób lub do zaspokojenia potrzeb ich gospodarstw domowych, w szczególności:
- majątek ruchomy gospodarstwa domowego
- rowery
- motocykle
- prywatne pojazdy mechaniczne i ich przyczepy
- przyczepy campingowe
- łodzie wycieczkowe
- prywatne samoloty
Zwolnienia od należności celnych nie stosuje się do:
- napojów alkoholowych
- tytoniu i wyrobów tytoniowych
- środków transportu przeznaczonych do działalności gospodarczej
- towarów wykorzystywanych do wykonywania rzemiosła lub zawodu, innych niż
- przenośny sprzęt potrzebny do wykonywania tych zajęć.


